آیا سفید شدن مو فرآیندی یکطرفه است؟
سفید شدن مو شاید در ظاهر فقط یکی از نشانههای طبیعی گذر زمان باشد؛ اما پشت این تغییر ساده، داستانی پیچیده در سطح سلولی جریان دارد. پژوهشهای جدید نشان میدهند که سفید شدن مو همیشه به معنای از بین رفتن کامل سلولهای مسئول تولید رنگ نیست. گاهی این سلولها وجود دارند، اما توانایی انجام درست وظیفه خود را از دست میدهند. دو مطالعه مهم در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵، نگاه تازهای به این موضوع ارائه کردهاند. اما آیا این یافتهها به این معناست که میتوان موی سفید را دوباره مشکی کرد؟ برای پاسخ، باید از خود سلولهای رنگساز شروع کنیم.

ملانوسیت چیست؟
ملانوسیتها سلولهایی هستند که رنگدانهای به نام ملانین تولید میکنند. ملانین همان رنگدانهای است که در تعیین رنگ مو و پوست نقش دارد. اما ملانوسیتهای تولیدکننده رنگ، از ابتدا به شکل بالغ و آمادهبهکار وجود ندارند. بخشی از آنها از جمعیتی از سلولهای بنیادی به نام سلولهای بنیادی ملانوسیتی یا Melanocyte Stem Cells (McSCs) به وجود میآیند. این سلولها در بخشهای مشخصی از فولیکول مو قرار دارند و در طول چرخه رشد مو میتوانند به ملانوسیتهای بالغ تبدیل شوند.
رنگ مو دقیقاً چگونه ایجاد میشود؟
اگر بخواهیم ماجرا را ساده کنیم، مسیر ایجاد رنگ مو چیزی شبیه این است:
سلول بنیادی ملانوسیتی ← ملانوسیت بالغ ← ملانین ← رنگ مو
وقتی فولیکول مو وارد مرحله فعال رشد میشود، بخشی از سلولهای بنیادی ملانوسیتی فعال شده و به سمت تولید ملانوسیتهای بالغ میروند. این ملانوسیتها در بخش پایینی فولیکول، یعنی پیاز مو، رنگدانه تولید میکنند. سپس ملانین در ساختار موی در حال رشد قرار میگیرد و به مو رنگ میدهد. بنابراین، حفظ رنگ مو فقط به وجود رنگدانه وابسته نیست؛ عملکرد درست سلولهای بنیادی و سلولهای تولیدکننده رنگ نیز اهمیت دارد.

کشف مهم سال ۲۰۲۳: سلولهای بنیادی رنگساز ثابت نیستند!
در سال ۲۰۲۳، پژوهشی در مجله Nature با عنوان: Dedifferentiation maintains melanocyte stem cells in a dynamic niche منتشر شد که نگاه تازهای به رفتار سلولهای بنیادی ملانوسیتی ارائه کرد. در این مطالعه، پژوهشگران نشان دادند که سلولهای بنیادی ملانوسیتی در یک محیط پویا قرار دارند و برخلاف تصور قدیمی، همیشه در یک حالت ثابت باقی نمیمانند. این سلولها میتوانند در طول چرخه رشد مو بین بخشهای مختلف فولیکول جابهجا شوند و تحت تأثیر محیط اطراف خود، حالتهای متفاوتی پیدا کنند. برای مثال، سلولهای بنیادی ملانوسیتی در ناحیههایی مانند bulge و hair germ قرار میگیرند. این سلولها میتوانند وارد مسیر تمایز شوند و در شرایطی دوباره ویژگیهای سلول بنیادی خود را به دست آورند.
-
تمایززدایی چیست؟
تمایززدایی (Dedifferentiation) فرآیندی است که طی آن یک سلول تخصصیافته، بخشی از ویژگیهای تخصصیافته خود را از دست میدهد و به حالتی شبیه سلول بنیادی بازمیگردد. در پژوهش سال ۲۰۲۳، مشخص شد که این فرایند میتواند در حفظ ذخیره سلولهای بنیادی ملانوسیتی نقش داشته باشد. به بیان ساده، سلول بنیادی همیشه مجبور نیست فقط در یک مسیر مستقیم حرکت کند:
سلول بنیادی ← سلول بالغ
گاهی سلول میتواند پس از طی مسیر تمایز، دوباره به حالت بنیادی بازگردد. این انعطافپذیری به حفظ جمعیت سلولهای بنیادی کمک میکند.

-
با افزایش سن چه اتفاقی میافتد؟
با افزایش سن، عملکرد سلولهای بنیادی ملانوسیتی میتواند دچار اختلال شود. اما نکته مهم این است که مشکل همیشه به معنای ناپدید شدن کامل این سلولها نیست. در پژوهش سال ۲۰۲۳، پژوهشگران در مدلهای موشی مشاهده کردند که با افزایش سن، بخشی از سلولهای بنیادی ملانوسیتی در وضعیتهایی قرار میگیرند که دیگر بهخوبی در چرخه تولید سلولهای رنگساز شرکت نمیکنند. برخی از این سلولها در فولیکول مو گیر میافتند و توانایی حرکت و تغییر حالت طبیعی خود را از دست میدهند. در نتیجه، ممکن است سلول هنوز وجود داشته باشد، اما دیگر نتواند بهدرستی به تولید رنگدانه کمک کند.
-
این یافته یک احتمال مهم را مطرح میکند:
شاید در بعضی شرایط، سفید شدن مو فقط نتیجه از بین رفتن سلولهای رنگساز نباشد؛ بلکه اختلال در عملکرد و جابهجایی آنها هم نقش داشته باشد. البته این نتایج عمدتاً در مدلهای موشی به دست آمدهاند و بهتنهایی ثابت نمیکنند که همین فرایند در تمام موهای سفید انسان رخ میدهد.
پژوهش سال ۲۰۲۵ چه چیز جدیدی اضافه کرد؟
در سال ۲۰۲۵، پژوهشگران در مطالعهای منتشرشده در مجله Nature Cell Biology با عنوانAntagonistic stem cell fates under stress govern decisions between hair greying and melanoma ، ارتباط میان استرس ژنتیکی، سلولهای بنیادی ملانوسیتی و دو سرنوشت متفاوت را بررسی کردند: سفید شدن مو و شکلگیری ملانوما. این پژوهش نشان داد که نوع آسیب واردشده به DNA و سیگنالهای محیط اطراف سلول میتوانند تعیین کنند که سلول بنیادی ملانوسیتی چه سرنوشتی پیدا کند.
-
وقتی آسیب DNA باعث سفید شدن مو میشود.
در مدلهای موشی، شکست دو رشتهای DNA میتوانست مسیر پاسخ سلول به آسیب را فعال کند. این مسیر با فعال شدن پروتئینهای p53 و p21 همراه بود و سلولهای بنیادی ملانوسیتی را به سمت فرایندی به نام تمایز همراه با پیری سلولی یا Seno-differentiation سوق میداد. در نتیجه، ذخیره سلولهای بنیادی رنگساز کاهش پیدا میکرد و مو سفید میشد. به بیان ساده، سلول بنیادی آسیبدیده بهجای حفظ توانایی خودنوزایی، وارد مسیری میشد که به از دست رفتن ذخیره سلولهای رنگساز منجر میشد. اما همیشه یک سرنوشت وجود ندارد. پژوهشگران دریافتند که برخی مواد سرطانزا میتوانند این فرایند را مهار کنند؛ حتی در سلولهایی که آسیب جدی DNA دیدهاند. در این شرایط، فعال شدن متابولیسم اسید آراشیدونیک و سیگنالهای محیطی مانند KITL میتوانند به حفظ خودنوزایی سلولهای بنیادی کمک کنند. این وضعیت ممکن است باعث حفظ و گسترش سلولهای آسیبدیده شود؛ فرایندی که با ایجاد ملانوما ارتباط دارد.

-
ارتباط سفید شدن مو با ملانوما
این یافتهها نشان میدهند که سفید شدن مو و ملانوما ممکن است در سطح سلولی با دو تصمیم متضاد مرتبط باشند. از یک طرف، تخلیه سلولهای بنیادی رنگساز میتواند به سفید شدن مو منجر شود. از طرف دیگر، حفظ و گسترش سلولهای آسیبدیده میتواند زمینهساز رشد غیرطبیعی و سرطان باشد. البته این نتایج عمدتاً در مدلهای موشی به دست آمدهاند و به این معنا نیستند که سفید شدن مو از سرطان جلوگیری میکند یا هر فرد دارای موی سفید، خطر ملانوما دارد. این پژوهش بیشتر نشان میدهد که نوع آسیب DNA و محیط اطراف سلول میتوانند در تعیین سرنوشت سلول بنیادی نقش مهمی داشته باشند.
این یافتهها نگاه پژوهشگران را به سفید شدن مو تغییر دادهاند. شاید در آینده بتوان بهجای تمرکز صرف بر پوشاندن سفیدی مو، فرایندهای سلولی و مولکولی ایجادکننده آن را بهتر شناخت و هدف قرار داد. فعلاً این مسیر در مرحله تحقیق است، اما یکی از نمونههای جذاب ارتباط میان سلولهای بنیادی، پیری و سرطان محسوب میشود.
پس آیا میتوان موی سفید را دوباره مشکی کرد؟
اینجا باید بین کشف یک مکانیسم زیستی و رسیدن به یک درمان تفاوت قائل شویم. پاسخ کوتاه: فعلاً در انسان، درمان قطعی و اثباتشدهای که بتواند بر اساس این یافتهها موی سفید را به رنگ قبلی برگرداند، وجود ندارد. پژوهشهای سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵ اطلاعات ارزشمندی درباره رفتار سلولهای بنیادی ملانوسیتی ارائه کردهاند، اما این مطالعات عمدتاً در مدلهای حیوانی، بهویژه موش، انجام شدهاند.
هنوز مشخص نیست که آیا میتوان این مکانیسمها را در انسان بهگونهای دستکاری کرد که رنگ مو بهصورت ایمن و پایدار بازگردد. همچنین، حتی اگر سلولهای بنیادی رنگساز در یک فولیکول باقی مانده باشند، این موضوع بهتنهایی به معنای امکان برگشت رنگ مو نیست. برای ایجاد یک درمان مؤثر، باید بتوان عملکرد سلولها، محیط فولیکول و مسیرهای مولکولی مرتبط را بهدرستی کنترل کرد.

آینده درمان سفیدی مو
با این حال، این تحقیقات یک احتمال مهم را مطرح میکنند. شاید در آینده بتوان بهجای تمرکز صرف بر پوشاندن سفیدی مو، فرآیندهای سلولی مرتبط با از دست رفتن رنگ مو را هدف قرار داد. برای مثال، پژوهشگران ممکن است بررسی کنند که آیا میتوان:
- عملکرد سلولهای بنیادی ملانوسیتی را حفظ کرد.
- از گیر افتادن یا اختلال عملکرد این سلولها جلوگیری کرد.
- مسیرهای مولکولی مرتبط با پیری و استرس سلولی را تنظیم کرد.
- تولید دوباره ملانین را در فولیکول مو تحریک کرد.
اما همه این موارد هنوز در حوزه پژوهش قرار دارند و نباید آنها را درمان آماده یا اثباتشده برای انسان دانست. سفید شدن مو فقط یک مسئله زیبایی نیست؛ شاید جذابترین بخش این تحقیقات همین باشد. سفید شدن مو یک تغییر قابل مشاهده است، اما میتواند پنجرهای برای مطالعه موضوعات بسیار بزرگتر در زیستشناسی باشد. موضوعاتی مانند:
- پیری سلولی
- عملکرد سلولهای بنیادی
- ترمیم و پاسخ سلولها به آسیب DNA
- کنترل رشد و تکثیر سلولی
- ارتباط میان سرنوشت سلولهای بنیادی و سرطان
این یافتهها نشان میدهند که سرنوشت یک سلول بنیادی فقط به خود آن سلول وابسته نیست. محیط اطراف، موقعیت سلول در فولیکول، سیگنالهای مولکولی و نوع آسیبهایی که تجربه میکند، همگی میتوانند در تصمیمگیری سلولی نقش داشته باشند.
منابع
-
Dedifferentiation maintains melanocyte stem cells in a dynamic niche
-
Antagonistic stem cell fates under stress govern decisions between hair greying and melanoma
- Aging melanocyte stem cells and gray hair
نویسنده: کیمیا منیعی




















